Darbenin Gizli Emirleri!

Dönemin Genelkurmay 2. Baþkaný Çevik Bir tarafýndan hazýrlanan 6 Mayýs 1997 tarihli “Batý Harekat Konsepti” baþlýklý gizli belgede “irtica” ile mücadele adý altýnda yapýlmasý gerekenler anlatýlýyor.

[Devamý]

Abdülhamid hakkýnda bilinen 10 yanlýþ

Zaman gazetesi yazarý Mustafa Armaðan gazetesinin Pazar ekinde Sultan Abdülhamid hakkýnda yanlýþ bilinen 10 þeyi sýraladý. Ýþte onlar:

[Devamý]

Ýþte infaz timlerinin lideri!

Silopi ve Cizre'de yapýlan kazýlardan sonra Ergenekon soruþturmasý kapsamýnda gözaltýna alýnan 8 kiþiden bazýlarý bölgede "Sarý Levent" olarak bilinen...

[Devamý]

Kategoriler

Haber

Türkiye

Bilgi

Dünya

Ergenekon

Evrim

Koþe Yazýlarý

Roportaj

Kitap

En Çok Okunan Yazýlar

-Abd'den ithal Ýnternet Hurafesi

-Adnan Menderesin Asýlmasý-Video

-Sözde soykýrýma iðrenç klip !

Sayaç

Hipparion ve At serisi

                                                        

Hürriyet gazetesinin 14 Ocak 2007 tarihli Pazar ilavesinde çeþitli bilimdýþý iddialarýn, yakýþýksýz ve hakaretamiz ifadelerin yer aldýðý uzun bir röportaj yayýnlanmýþtýr. Sivas'ta yürütülen çalýþmalarda elde edilen bulgularýn saptýrýlarak kamuoyuna aktarýldýðý bu röportaj, yerli evrimcilerin içinde bulunduklarý çýkmazý ortaya koymasý açýsýndan son derece önemlidir.

Gerçekte bu kazýda bulunanlarýn hiçbiri ara fosil deðil, bilakis Yaratýlýþ gerçeðini teyid eden tam ve eksiksiz canlýlara ait fosillerdir. Röportajda Yaratýlýþ gerçeðini teyid eden yaklaþýk 9 milyon yýllýk kusursuz canlý fosilleri, evrim delili gibi sunulmaya kalkýþýlmýþ, ayný zamanda bizzat evrimcilerce yalanlanmýþ ve rafa kaldýrýlmýþ konular bile büyük gerçeklere ulaþýlmýþ edasýyla tekrar gündeme getirilmiþtir.

Röportajda Hipparion isimli bir fosil ön plana çýkartýlmýþ, bunun atýn evrim geçirerek var olduðuna kanýt olan bir fosil olduðu iddia edilmiþtir. Oysa gündeme getirilen atýn evrimi konusu, gerçekte bilimsel bulgular karþýsýnda çökmüþ bir Darwinist masaldan ibarettir. Aþaðýda söz konusu röportajdaki evrimci yanýlgýlar ortaya konulmaktadýr.

Evrimcilerce bu tip haberler daha önce de yayýnlanmýþtýr. Örneðin Temmuz 2005'te yine ayný gazetede yer alan "Özürlü Kardeþlere Darwin Ýncelemesi" baþlýklý bir haberde, ülkemizde yaþayan ve genetik bozukluk sebebiyle el ve ayaklarý üzerinde yürümek zorunda kalan ve konuþamayan ayný aileye mensup altý çocuk bir evrim delili gibi gösterilmiþ ve yine halkýmýz yanýltýlmaya çalýþýlmýþtýr.

Söz konusu röportajda, ortaya konulan bulgularýn "Yaratýlýþý savunanlarý kudurtacaðý" ifadesine yer verilmiþtir. Bu düþüncedeki kimseler þunu gayet iyi bilmelidirler ki, Yaratýlýþ Gerçeði'ni fark etmiþ ve Allah'a iman etmiþ insanlar daima sakin, akýlcý ve tutarlý bir üslup içinde olmuþlardýr. Paniðe kapýlmak, taþkýnlýk yapmak, yaygaralar koparmak, öfke ve hased ile akýlsýzca tavýrlar sergilemek materyalist dünya görüþü sahiplerinin davranýþlarýdýr. Nesli tükenmiþ hayvanlar üzerinde spekülasyonlar yapan, milyarlarca yaratýlýþ delilini görmezden gelip bilim dýþý hayallerin peþinde koþan ve ürettikleri yalanlarýn arkasýna gizlenen evrimcilerin çaresiz ve zavallý hali tüm iman sahipleri tarafýndan ibretle izlenmektedir.

Hipparion ve At serisi

Röportajda evrim açýsýndan çok önemli bir bulguymuþ gibi tanýtýlan Hipparion fosili konusunun iç yüzü þu þekildedir:

Hipparion fosili gerçekte evrimcilerin bir zamanlar baþ tacý ettikleri "hayali at serisi"nin bir üyesidir. 20.yüzyýlýn baþýnda oluþturulan at serisi, bazý toynaklý fosillerinin arka ve ön ayaklarýndaki týrnak sayýlarýna ve diþ yapýlarýna göre dizildikleri bir þemaya dayanmaktadýr. Amerikalý fosil araþtýrmacýsý Othniel Charles Marsh ile biyolog Thomas Huxley'in geliþtirdikleri bu þema, on yýllar boyunca müze ve ders kitaplarýnda sözde evrimin tartýþýlmaz kanýtýymýþ gibi sunulmuþtur. Ýddiaya göre, Eohippus, Orohippus, Miohippus, Hipparion ve Equus sýrasýný izleyen bu hayali serideki canlýlar, ebatça küçükten büyüðe doðru ilerleme gösterirken týrnak sayýlarýnda düþüþ meydana gelmiþtir.

Röportajda, muhtemelen son bilimsel geliþmelerden habersiz olunduðu için, Hipparion fosilinin günümüz atlarýna oranla ebatça küçük olmasý ve bir yerine üç adet týrnak taþýmasý evrim kanýtý olarak öne sürülmektedir.

Ne var ki atýn serisi konusu artýk demode bir masaldan ibarettir. Yeni paleontolojik bulgular ve morfolojik analizler, atýn evrimi senaryosunda varsayýlan serinin aykýrýlýklar ve çeliþkiler barýndýrdýðýný, dolayýsýyla hiçbir bilimsel geçerliliði bulunmadýðýný ortaya koymuþtur. Bu durum önde gelen evrimci araþtýrmacýlarca açýkça ifade edilmiþtir. Örneðin evrimci yazar Robert Milner, atýn evrimi þemasýnýn sahibi Marsh hakkýnda þöyle tesbitte bulunmuþtur:

"...Marsh, fosillerini günümüz at türüne ulaþacak þekilde 'sýraladý'. Bunu yaparken kendinden memnun bir þekilde çok sayýda tutarsýzlýðý ve aykýrý kanýtý göz ardý etti." (Milner, The Encyclopedia of Evolution, 1993, s. 222)

Yine bir evrimci olan Boyce Rensberger ise atýn evrimi senaryosunun geçersizliðini þöyle anlatmýþtýr:

"Yaklaþýk 50 milyon yýl önce yaþamýþ dört týrnaklý, tilki büyüklüðündeki canlýlardan bugünün daha büyük tek týrnaklý atýna bir dizi kademeli deðiþim olduðunu öne süren ünlü atýn evrimi örneðinin geçersiz olduðu uzun zamandýr bilinmektedir. Kademeli deðiþim yerine, her türün fosilleri bütünüyle farklý olarak ortaya çýkmakta, deðiþmeden kalmakta, sonra da soyu tükenmektedir. Ara formlar bilinmemektedir." (Boyce Rensberger, Houston Chronicle, 5 Kasým 1980, Bölüm 4, s.15)

Kendisi de bir evrimci olan Amerikan Doða Tarihi Müze'sinden paleontolog Niles Eldredge de at serisinin geçersizliði hakkýnda þu itirafý yapmýþtýr:

"Hayatýn doðasý hakkýnda her biri birbirinden hayali bir sürü kötü hikaye vardýr. Bunun en ünlü örneðiyse, belki 50 yýl önce hazýrlanmýþ olan ve hala alt katta duran atýn evrimi sergisidir. Atýn evrimi, birbirini izleyen yüzlerce bilimsel kaynak tarafýndan büyük bir gerçek gibi sunulmuþtur. Ancak þimdi, bu tip iddialarý ortaya atan kiþilerin yaptýklarý tahminlerin, yalnýzca spekülasyon olduklarýný düþünüyorum. (Colin Patterson, Harper's, Þubat 1984, s. 60)

Söz konusu röportajda, atýn evrimi senaryosuyla ilgili demeçler verilirken farkýnda olmadan büyük bir bilgi eksikliði de sergilenmektedir. Örneðin, üç týrnaklý atlarýn tek týrnaklý günümüz atýnýn atasý olduðu iddia edilmektedir. Bu iddiaya göre "tek týrnaklý atlarýn üç týrnaklý atlardan önce yaþamamýþ olmasý" gerekmektedir. Oysa durum böyle deðildir.

National Geographic dergisinin Ocak 1981 sayýsýnda yayýnlanan bir habere göre araþtýrmacýlar ABD'nin Nebraska eyaletinde, bir volkan patlamasý sonucu aniden lav altýnda kalmýþ ve iskeletleri günümüze kadar korunmuþ binlerce canlýnýn fosillerini ele geçirmiþlerdir. Yaþlarý 10 milyon yýllýk olan fosiller arasýnda üç týrnaklý ve tek týrnaklý atlarýn bir arada bulunduðu görülmüþtür. (Voorhies M.R., "Ancient Ashfall Creates a Pompei of Prehistoric Animals," National Geographic, Vol. 159, No. 1, January 1981, ss.67-68,74; "Horse Find Defies Evolution" Creation Ex Nihilo 5(3):15, January 1983, http://www.answersingenesis.org/docs/3723.asp) Bu canlýlarýn bir arada yaþýyor olmasý, birinin ötekinin atasý olduðu iddiasýný da çürütmüþtür.

Atýn evrimi senaryosuna dahil edilmiþ olan tüm canlýlar birbirinden farklý canlýlardýr. Bu sýralamaya dahil edilen ve soyu tükendiði iddia edilen Okapi isimli canlýnýn da, günümüzde yaþayan örneði bulunmuþ ve canlýnýn daha çok zebra benzeri bir hayvan olduðu anlaþýlmýþtýr. Bu durum hayali at serisini bir kez daha tamamen geçersiz kýlmaktadýr.

Görüldüðü gibi atýn evrimi senaryosu çöpe atýlmýþ bir Darwinist masaldan ibarettir ve Hürriyet Gazetesi yanýlmaktadýr.

Hürriyet Gazetesi'nin Zürafa Yanýlgýsý

Röportajda, bulunan fosiller arasýnda yer alan bir zürafa fosilinin boyca günümüzdeki örneklerinden kýsa olduðu ifade edildikten sonra "o dönemde bitki örtüsü zengin olduðu için beslenmesi daha kolaydý muhtemelen, boynunun uzun olmasý gerekmiyordu" yorumu yapýlmakta ve baþka bir yanýlgý ortaya konmaktadýr.

Modern bilimin bulgularýna göre, gerçekte zürafalar arasýnda yükseklere uzanmak için bir rekabet yoktur ve bu da göstermektedir ki uzun zürafalarýn hayatta kalarak sözde evrimleþebileceðini iddia eden Darwinist senaryo, gerçekdýþý bir hayalden ibarettir. Uppsala Üniversitesi zoologlarýndan Robert Simmon 1996 yýlýnda yayýnlanan bir makalesinde þunlarý yazmýþtýr:

"Çevreye aþýrý morfolojik uyumun klasik bir örneði, zürafanýn boynudur. Biyologlarýn çoðu, Darwin'den bu yana, bu özelliði diðer memeli geviþ getirenlerle rekabete atfetmiþlerdir. Ancak, uzun boynun muhafazasý için günümüzden kanýtlar aradýðýmýzda, (beslenme rekabetinin en yoðun olmasý gereken) kuraklýk sezonunda zürafalarýn genellikle alçak çalýlardan beslendiðini görürüz, uzun aðaçlardan deðil. Diþiler zamanlarýnýn %50'sinden çoðunu boyunlarý yatay þekilde beslenerek geçirirler; Hem erkek hem de diþiler boyunlarý eðik þekilde olduðunda daha hýzlý beslenirler ve genellikle de beslenmeleri bu þekildedir. Ve diðer geviþ getirenler nadiren yüksekliðe taksim edilmiþ beslenme gösterirler." (Simmon, R.E. and Scheepers, L. "Winning by a Neck: Sexual Selection in the Evolution of Giraffe" The American Naturalist (1996) 148 sf. 771-786)

Görüldüðü gibi zürafalarýn gerçekte -kuraklýk döneminde bile- üst yapraklar için rekabet etme davranýþý bulunmamaktadýr. Simmons bu gerçeðe dayanarak ayný makalesinde, standart [Darwinist] açýklamanýn "abartýlý bir masaldan baþka birþey olmayabileceðini" ifade etmektedir. (Simmon, R.E. and Scheepers, L. "Winning by a Neck: Sexual Selection in the Evolution of Giraffe" The American Naturalist (1996) 148 sf. 784) Dolayýsýyla zürafanýn boyu hakkýnda söylenenler, hiçbir bilimsel gerçekliði olmayan bir masaldan ibarettir.

Ýnsanýn Evrimi Aldatmacasý

Röportajda, insanýn sözde evriminin çözüldüðü iddia edilmekte, bunun doðrusal bir çizgi olarak deðil de karmaþýk bir çalý görünümünde haritalandýrýlabileceði belirtilmektedir.

Oysa insanýn evrimi diye bir þey hiç olmamýþtýr. Ýnsanýn evrimi senaryosu artýk çökmüþtür. Evrimciler arasýnda ateþli tartýþmalar ve spekülasyonlar hala sürmektedir ve onlar adýna durum bugün, daha önce olduðundan daha karmaþýktýr.

Aslýnda röportajda ismi geçen Prof. Erksin Güleç de evrimin açmazý senaryosunun bir zan, tahmin ve karmaþadan ibaret olduðunu kendisi belirtmektedir. Örneðin Bilim ve Gelecek dergisinin Haziran 2005 sayýsýnda yayýnlanan yazýsýnda þunlarý dile getirmiþtir:

"Paleoantropologlar arasýnda Hominidae ailesindeki türlerin filogenetik tanýmlamalarýna dair henüz bir konsensüs (fikir birliði) oluþmamýþtýr... 1891'den bugüne kadar insanýn soyaðacý üzerine morfometrik, kladistik, taksonomik ve filogenetik birçok çalýþma ve hipotez üretildi ancak paleoantropologlar arasýnda henüz bir anlaþma saðlanamadý." (Erksin Güleç ve Ferhat Kaya, Ýnsanýn evrimsel varoluþu ve Homo floresiensis, Bilim ve Gelecek, Haziran 2005)

Görüldüðü gibi Prof. Güleç, insanýn evrimi senaryosunun içinde bulunduðu durumu çok yakýndan bilmektedir.

Nitekim ayný yazýda; dik yürümeye uyum, beynin geliþmesi ve aletlerin yapýmýnýn bulgulardan izlenebilir olduðunun ve hepsinin bilindiðinin öne sürülmesi de tümüyle yanýltýcýdýr. Evrimciler körükörüne inandýklarý bu hayali süreçlerle ilgili hiçbirþey bilmemektedirler. Bu konuda evrimci antropolog Elaine Morgan'ýn þu itirafý dikkat çekicidir:

"Ýnsanlarla (insanýn evrimiyle) ilgili en önemli dört sýr þunlardýr: 1) Neden iki ayak üzerinde yürürler? 2) Neden vücutlarýndaki yoðun kýllarý kaybettiler? 3) Neden bu denli büyük beyinler geliþtirdiler? 4) Neden konuþmayý öðrendiler?

Bu sorulara verilecek standart cevaplar þöyledir: 1) Henüz bilmiyoruz. 2) Henüz bilmiyoruz. 3) Henüz bilmiyoruz. 4) Henüz bilmiyoruz. Sorular çok daha artýrýlabilir, ama cevaplarýn tekdüzeliði hiç deðiþmeyecektir". (Elaine Morgan, The Scars of Evolution, New York: Oxford University Press, 1994, s. 5)

Evrimcilerin Deðiþmeyen Masalý: Kayýp Halkalar Bulundu

Röportajda "Evrim teorisiyle ilgili eksik halka kaldý mý?" sorusuna cevaben �Hemen hemen kalmadý. 1990�lardan itibaren o kadar çok parça bulundu ki, her biri bir eksiði tamamladý� þeklinde iddialý bir cevap verilmektedir.

Bu sözler ancak paleoantropoloji hakkýndaki gerçekleri bilmeyenler üzerinde etkili olabilecek bir aldatmacadan ibarettir. Paleoantropolojiyle birazcýk olsun ilgilenen herkes bilir ki, baþlangýçta evrimcilerce kayýp halka olarak karþýlanan fosiller gürültülü bir medya tantanasýyla halka duyurulmakta, ancak bunlar, evrimcilerin hayalgücünden baþka birþeye dayanmadýðý için kýsa süre sonra yeni bulgular karþýsýnda insanýn hayali soyaðacýndan çýkarýlmaktadýrlar. Yeni fosiller insanýn evrimi senaryosunu aydýnlýða deðil, daima karanlýða sürüklemiþlerdir.

ABD'nin en önde gelen paleontologlarý arasýnda yer alan Harvard Üniversitesi'nden Niles Eldredge ve Amerikan Doða Tarihi Müzesi'nden Ian Tattersall bu durumu þöyle ifade ederler:

"Canlýlarýn evrimsel tarihlerinin bir keþif meselesi olduðu düþüncesi, bir efsanedir. Eðer öyle olsaydý, ne kadar çok hominid fosili bulursak, insanýn evrimi hikayesinin de o kadar açýk hale gelmesi gerekirdi. Oysa eðer bir þey olduysa, bunun tam tersi olmuþtur." (Niles Eldredge, Ian Tattersall, The Myths of Human Evolution, ss.126-127)

Ýlginç bir þekilde bu gerçeði dile getiren diðer bir evrimci otorite, sözkonusu röportajda da ismi geçen California Üniversitesi paleoantropologlarýndan Tim White�týr. White, Discovering Archaeology dergisinde yayýnlanan bir makalede, yeni bulunan fosillerin hayali soyaðacýndaki yerinin hiçbir zaman sabit olmadýðýný þu sözlerle ifade etmiþtir:

"Belki de bilimin hiçbir alaný insanýn kökenini bulma çabalarýndan daha fazla tartýþmalý deðildir. Seçkin paleontologlar insan soyaðacýnýn en temel hatlarý üzerinde bile anlaþmazlýk içindeler. [Sözde] Yeni dallar büyük patýrtý ile oluþturulur, ancak yeni fosil bulgularý karþýsýnda geçerliliðini kaybedip yok olurlar. (Robert Locke, "Family Fights" Discovering Archaeology, July/August 1999, pp. 36)

Evrimciler ideolojik olarak baðlý olduklarý evrim teorisinin gerçek olduðuna inanmak isteyebilir, hatta psikolojik bir yanýlsama içinde durumun böyle olduðunu da öne sürebilir. Ancak yukarýdaki itiraflarýn da ortaya koyduðu gibi, insanýn evrimi senaryosu hiçbir geçerliliði olmayan  hayali bir senaryodur.

Evrimcilerin Ýnkarda Israrýna Bir Örnek

Sözkonusu ropörtajda evrimci yanýlgýlarýn yanýsýra, evrimcilerin, Allah�ýn varlýðýnýn delillerini inkarda ne denli ýsrarcý olduklarýnýn da bir iþareti görülmektedir. Ropörtajda, insan ve diðer canlýlarýn fizyolojisinin temelde ayný tip proteinlere dayalý olmasý yaratýlýþ aleyhinde sözde bir kanýt olarak yorumlanmaktadýr. Yaratýlýþ olmasý durumunda insanda özgün (özel) proteinlerin bulunmasý gibi bir þart koþulmaktadýr.

Bu sözler, evrimcilerin gözlerinin önündeki yaratýlýþ delillerini ne olursa olsun kabullenmek istemediklerini gösteren son derece çarpýcý ifadelerdir.

Bir protein, son derece kompleks yapýda bir makromoleküldür. 20 tipte aminoasitin özel bir dizilimle dizildiði ve ortalama 400 kadar halkadan meydana gelen bir zincir gibidir. Bu, öyle hassas bir dizilimdir ki, tek bir amino asitin bile eksilmesi veya yerinin deðiþmesi o proteini iþe yaramaz hale getirir. Dolayýsýyla her amino asit, tam gereken yerde, tam gereken sýrada yer almalýdýr. Böylesine hassas bir dizilimin rastlantýsal olarak dizilme ihtimali üzerinde yapýlan matematiksel hesaplamalar, yaþamýn yapýtaþýný oluþturan bu moleküllerin tek bir tanesinin dahi tesadüfen oluþmasýnýn �imkansýz� olduðunu ortaya koymaktadýr. Matematikçiler, ortalama bir protein molekülünün tesadüflerle ortaya çýkma ihtimali 10 üzeri 950�de 1 (Bu sayý pratikte �0 ihtimal� anlamýna gelir.) olarak hesaplamýþ ve böylece Darwinizm�e en büyük darbelerden birini vurmuþlardýr. (Bu hesaplarýn detayý hakkýnda bkz. http://www.darwinizminsonu.com/m_biyoloji_06.html )

Proteinler açýkça yaratýlýþý kanýtladýðý halde onlarýn insan ve diðer canlýlarda temelde ayný tipte mevcut bulunmasýný inkarlarýna bir mazeret olarak öne sürmeleri, evrimcilerin hangi mucizeyi görürlerse görsünler inanmayacaklarýnýn bir delilidir.

Allah inkarcýlarýn bu özelliðini bir Kuran ayetinde þöyle bildirir:

Onlardan seni dinleyenler vardýr; oysa biz, onu kavrayýp anlamalarýna (bir engel olarak) kalpleri üzerine kat kat örtüler ve kulaklarýnda bir aðýrlýk kýldýk. Onlar, hangi 'apaçýk-belgeyi' görseler, yine ona inanmazlar. Öyle ki, o inkâr etmekte olanlar, sana geldiklerinde, seninle tartýþmaya girerek: "Bu, öncekilerin uydurma masallarýndan baþka bir þey deðildir" derler. (Enam Suresi, 25)

19/1/2007 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Moleküler Evrim Senaryolarýnýn Son Çýrpýnýþý

Geçtiðimiz günlerde bir kýsým medyada, 07.04.2006 tarihli Science dergisindeki bir makale kaynak gösterilerek hazýrlanmýþ haberler yer aldý. Bu haberlerde dikkati çeken ortak nokta, moleküler evrim iddiasýnýn sözde ispatlandýðýna dair bir habere yer verilmesiydi. Oysa habere kaynaklýk eden makale incelendiðinde, söz konusu iddianýn bir hormon-reseptör ikilisinin ortaya çýkýþý hakkýnda kurgulanan evrimci bir senaryodan ibaret olduðu görülecektir. Pek çok evrimci varsayým, spekülasyon ve önkabulden yola çýkýlarak kurgulanan senaryoya bilimsellik görünümü katabilmek için de, aralara çeþitli göstermelik deney sonuçlarý, renkli þema, tablo ve grafikler serpiþtirilmiþtir.

 Bu senaryonun kendisi bütünüyle gerçek dýþý olduðu gibi, makalede bu uydurma senaryoya dayanýlarak varýlan, "bu hormon-reseptör ikilisi nasýl kademeli bir evrimle ortaya çýkabiliyorsa demek ki canlýlardaki tüm kompleks sistemler de ayný þekilde kademeli bir evrimle ortaya çýkabilirler" sonucu da ayný þekilde akýl ve mantýk dýþýdýr.

Evrimcilerin bu tür gerçek dýþý senaryolar üretme çabalarýnýn altýnda yatan neden evrim teorisinin iddialarýný kökünden silen, canlýlardaki "indirgenemez komplekslik" gerçeðine karþý sessiz kalmamak, uydurma ve zorlama da olsa evrimci bir cevap verebilmiþ olmaktýr.

Bilindiði gibi canlýlarda içiçe geçmiþ ve kendine özgü parçalardan oluþmuþ son derece kompleks sistemler vardýr. Bu sistemler, tek bir parçasý dahi eksik ya da kusurlu olduðunda iþlev göremeyecek özelliðe sahiptir. Bu özelliðe "indirgenemez komplekslik" adý verilir.

Ýndirgenemez komplekslik, 20. yüzyýl mikrobiyolojisinin ortaya koyduðu ve evrim teorisinin tezlerini altüst eden tartýþmasýz bir gerçektir. Çünkü indirgenemez komplekslikteki bir yapýnýn evrim teorisinin öngördüðü gibi basitten geliþmiþe doðru aþamalý bir evrim süreciyle meydana gelmesi imkansýzdýr. Bu farazi aþamalar esnasýnda parçalar eksik olduðundan sistem bir iþe yaramayacak ve diðer parçalarýn ortaya çýkmasýný bekleyemeden yok olacaktýr.

Nitekim Darwin de daha modern bilim indirgenemez komplekslik gerçeðini ortaya koymadan yaklaþýk yüzyýl önce bu konudaki endiþesini þöyle dile getirmiþtir:

Eðer birbirini takip eden çok sayýda küçük deðiþiklikle kompleks bir organýn oluþmasýnýn imkansýz olduðu gösterilse, teorim kesinlikle yýkýlmýþ olacaktýr. (Charles Darwin, The Origin of Species: A Facsimile of the First Edition, Harvard University Press, 1964, s. 189)

Darwin'in endiþelerini gerçeðe dönüþtüren ve teorisine ölümcül darbeyi vuran bu indirgenemez komplekslik gerçeði evrimcilerin korkulu rüyasý olarak kalmýþ ve yýllar boyu bu gerçeði örtbas etme yoluna gitmiþlerdir.

Ýþte Science'daki son makale de bu gerçeði çarpýtma ve örtbas etme çabalarýnýn bir yenisidir.
Þimdi makaledeki iddialarýn ve bunlardan varýlan sonuçlarýn tutarsýzlýklarýný ve geçersizliklerini ana maddeler halinde inceleyelim:

Atasal Genler Aldatmacasý

Bilindiði gibi hormonlar vücut içindeki pek çok hayati fonksiyonun düzenlenmesinde rol oynarlar. Hormonlarýn varlýðý gibi salgýlanma miktarlarý da canlý için çok büyük önem taþýr. Vücuttaki hormon miktarlarýndaki moleküler düzeydeki dalgalanmalar bile kimi zaman o canlý için ölümcül sonuçlar doðurabilir. Bu nedenle canlýlardaki hormonal mekanizmalar son derece hassas dengeler, ince ayarlar içerisinde faaliyet gösterir. Hormonlarýn gerekli etkiyi göstermesi için vücutta o hormona özel olarak yaratýlmýþ olan algýlayýcýlara baðlanmalarý gereklidir. Bu algýlayýcýlara da "reseptör" adý verilir. Örneðin pankreas tarafýndan, kan þekeri düzeyini düzenlemek için salgýlanan insülin hormonunun, bu görevi yerine getirebilmesi için bu hormona özel insülin reseptörlerine baðlanmasý gereklidir. Kýsaca hormon ve reseptör ikilisi vücutta belli bir fizyolojik süreci baþlatan bir anahtar-kilit sistemi gibidir. Nasýl bir anahtar ancak kendisi için uygun üretilmiþ bir kilidi açabiliyorsa, bir hormon da ancak kendisine duyarlý olan bir reseptöre baðlanarak vücutta belli bir fonksiyonu gerçekleþtirebilir.

Bir anahtarýn tesadüfen ortaya çýkmasý imkansýzdýr; bir kilidin de tesadüfen ortaya çýkmasý mümkün deðildir. Dahasý bu anahtar ve kilidin birbirine uyumlu olacak biçimde rastlantýlarla oluþmasý imkansýzýn da ötesindedir.

Bir anahtarýn ve bir kilidin bunlarý üreten bir anahtar ustasý olmadan ortaya çýkabileceðini iddia etmek nasýl akýl dýþý bir tavýrsa bir anahtar-kilit ikilisinden çok daha kompleks bir yapýya sahip olan hormon-reseptör sisteminin rastlantýlarla ayrý ayrý hem de birbirine uyumlu olarak oluþabileceðini öne sürmek çok daha þuursuz bir iddia olacaktýr.

Ýþte makalede ispatlanmaya çalýþýlan da bu akýl dýþý iddiadýr.

Makalede bu iddiaya konu edilen hormon, vücuttaki sodyum ve potasyum iyonlarýnýn dengesini saðlayan 'aldosteron' hormonudur. Reseptör ise aldosteron hormonunun baðlandýðý 'mineralokortikoid' (MR) reseptörüdür.

Makalede, söz konusu hormon-reseptör ikilisinin oluþturduðu kompleks sistemin, sözde Darwin'in teorisine uygun bir biçimde, her parçasýnýn ayrý ayrý 'kademeli evrim'lerle ortaya çýktýðý öne sürülmektedir.

Her þeyden önce, yukarýda bahsi geçen reseptörlerin yüzmilyonlarca yýl önce birbirlerinden evrimleþtiði ve aralarýnda ata-torun iliþkisi bulunduðu iddialarýnýn hiçbir bilimsel dayanaðý yoktur. Bu yalnýzca evrimci bir varsayýmdan ibarettir. Her iki hormonun aralarýndaki benzer aminoasit dizilimine sahip olmasýndan esinlenilerek biri diðerinin atasý ilan edilmiþtir.

Oysa, evrimcilerin iddialarýnda "dönüþtürücü ve geliþtirici etken" olarak gösterdikleri yegane mekanizma olan mutasyon, yeni amino asitler ekleyerek AncCR reseptörünü MR reseptörüne dönüþtürmez. Aksine AncCR adý verilen reseptörün bozulup iþe yaramaz hale gelmesine sebep olur. Çünkü mutasyonlar %99 ihtimalle tahrip edici, %1 ihtimalle de etkisizdirler.

Dolayýsýyla, organik bir yapýyý rastgele deðiþtiren herhangi bir mutasyonun, bu yapýyý daha fazla özelliklere sahip, daha kompleks bir baþka yapýya dönüþtürmesini beklemek, imkansýza inanmak olur.

Günümüzde yaþayan pek çok canlý türünde ortak olan birçok hormon, protein ve reseptör çeþidi vardýr. Bu moleküler yapýlar genelde benzer fonksiyonlarý yönetmelerine raðmen, aralarýnda canlýdan canlýya deðiþen çeþitli yapýsal farklýlýklar vardýr.

Örneðin pek çok canlý türünde var olan Sitokrom-C enziminin amino asit dizilimi canlýdan canlýya farlýlýk gösterir. Ancak bu durum o canlýlarýn birbirinin akrabasý, atasý ya da torunu olduðu anlamýna gelmez. Sadece hepsinin kendi vücut yapýlarý ve sistemlerine uygun özel moleküllerle donatýlmýþ olduklarýný gösterir.

Canlýlardaki ortak bazý moleküler yapýlar arasýndaki kimyasal yapý benzerliklerinden ya da farklýlýklarýndan bir takým evrimci çýkarýmlar üretmenin de hiçbir bilimsel deðeri olmadýðý defalarca kanýtlanmýþtýr. Fakat buna raðmen evrimciler bunu gözardý ederek bu benzerlik ve farkýlýlýklardan iþlerine geldiði gibi hayali yorumlar üretmeye devam etmektedirler.

Milyonlarca Sene Bekleyen Parçalar Hikayesi

Makalede, "canlý organizmalardaki moleküller birden fazla göreve katýlabildiðine göre demek ki kompleks sistemlerin parçalarý da önceden farklý yapýlar içindeki farklý fonksiyonlarda yer almýþ ve bu þekilde ileride katýlacaklarý kompleks sistemler oluþana kadar yok olmadan varlýklarýný sürdürmüþler" gibi gülünç bir iddia öne sürülmektedir.

Makale boyunca sözde ispatlandýðý öne sürülen MR reseptörü-Aldosteron hormonu ikilisinin evrimi senaryosu da bu gülünç iddianýn kanýtý olarak gösterilmektedir.

Burada çok önemli bir nokta gözlerden kaçýrýlmaya çalýþýlarak, adeta "oldu bitti" tarzýnda bir hileye baþvurulmaktadýr; bu da þudur:

Kompleks sistemlerdeki parçalarýn çoðu bu hormon-reseptör ikilisindeki gibi bireysel moleküllerden deðil, çok çeþitli molekülün oluþturduðu çok daha karmaþýk yapýlardan meydana gelir. Örneðin son derece kompleks bir sistem olan gözün 40 temel parçasýndan biri olan retina, deðil bir molekül ya da molekül grubu, her biri milyonlarca çeþitteki ve trilyonlarca sayýdaki molekülün bir plan, ölçü ve düzen altýnda biraraya geldiði retina hücrelerinden oluþmaktadýr.

Bu durumda, makaledeki iddiayý ortaya atanlarýn, yalnýzca görme fonksiyonlarý için özelleþmiþ olan retina tabakasýnýn baþlangýçta nasýl tesadüfler sonucunda ortaya çýktýðýný ve önceki canlýlarýn sistemlerinde hangi alakasýz iþlere yarayarak daha sonradan var olacak olan göze eklenmeyi beklediðini açýklamalarý gerekir. Ya da kuþlarýn kanatlarýndaki tüylerin kanatlar ortaya çýkana dek ne yaptýklarýný veya böbreklerde kaný, hemodiyaliz makinesinden çok daha hassas biçimde filtre eden Bowman kapsüllerinin böbrek ortaya çýkmadan önce nasýl tesadüfen meydana geldiðini ve daha önceki hangi organizmalarda hangi farklý görevlerde rol aldýðýný da açýklamalarý gerekir.

Ayný þekilde, gelmiþ geçmiþ milyonlarca canlý türündeki sayýsýz kompleks organýn, sistemin, yapýnýn parçalarý için de ayrý ayrý bu sorularýn cevaplarýný vermeleri gerekir.

Ayrýca, bu sayýsýz parçacýktan her birinin açýklamasýnýn farklý, özel ve müstakil olmasý gerektiðini, birinin açýklamasýnýn diðeri için bir anlam ifade etmeyeceðini, makaledeki gibi ikili bir moleküler sistem için uydurma bir senaryo kurup, sonra da bunu milyarlarca kompleks sistem için genellemek gibi bir kurnazlýðýn geçerli olmadýðýný da bilmeleri gerekir.

Kompleks Sistemlerin Varlýðý Moleküler Etkileþimlerle Açýklanamaz

Buraya kadar anlaþýlacaðý gibi, kompleks sistemlerin her biri diðerlerinden farklý yapýlara, farklý mekanizma ve fonksiyonlara ve yine bütünüyle farklý yapý, sayý ve nitelikteki alt parçacýklara sahiptir. Ayrýca bunlarýn her birinin komplekslik dereceleri de farklý farklýdýr.

Göz, hücre, hücre organelleri, beyin, kulak, kanat, bakteri motoru, hücre zarý, sperm hücresi, yumurta hücresi, DNA, hücre çekirdeði, petek göz yapýsý, vb. yapýlar bu sayýsýz kompleks sistemin en bilinen örneklerinden birkaçýdýr.

Örneðin canlý hücresini meydana getiren sayýsýz parçacýktan biri olan mitokondri, son derece kompleks bir sistem olan hücrenin parçasý olduðu gibi ayný zamanda tek baþýna da ayrý bir kompleks sistemdir; bir molekül, ya da kimyasal madde deðildir. Hücrenin enerji üretimini saðlayan bu organel olaðanüstü komplekslikteki bir fabrika tasarýmýna sahiptir.

Dolayýsýyla, böyle bir sistemin basit kimyasal reaksiyonlarla, moleküler etkileþimlerle, yavaþ yavaþ küçük rastlantýsal eklenmelerle ortaya çýkmasý söz konusu deðildir. Kimyasal reaksiyonlarýn, moleküler etkileþimlerin sýnýrlarý bellidir. Bunlarýn sonucunda ortaya çýkanlar da yine kimyasal maddeler, moleküllerdir. Oysa kompleks sistemlerdeki parçalarýn çoðu kusursuz bir plan ve düzen içerisinde yaratýlmýþ kompleks yapýlardýr.

Bir benzetme yaparsak, bir molekülle bir mitokondri arasýndaki fark, bir tuðlayla bir gökdelen arasýndaki fark gibidir. Evrimcilerin sözkonusu makalede yapmak istedikleri de -ayný benzetmeyle tarif edersek- tuðlanýn ortaya çýkýþý için bir senaryo yazýp gökdelenin varlýðýný da ayný senaryoyla açýkladýklarýný iddia etmekten baþka bir þey deðildir.

Kýsaca bir molekül-reseptör ikilisinin varoluþu hakkýnda evrimci bir hikaye uydurup sonra da, "iþte bakýn gözün, kulaðýn, kolun, bacaðýn, hücrenin, sinir sisteminin, böbreðin, kýsaca canlýlardaki tüm yapýlarýn oluþumunu da böylece açýkladýk, evrimi de bu þekilde ispatladýk" diye ortaya çýkmak yalnýzca körü körüne ve cahilce Darwinizm'i destekleyenlerin inanacaklarý türden bir saptýrmacadýr.

Nitekim bir kýsým yerli medyanýn Science'da çýkan söz konusu moleküler evrim hikayesini manþetlere taþýmasý, "moleküler evrim ispatlandý" þeklinde baþlýklar atmasý da bu dogmatik cehaletin çarpýcý bir örneðidir.

Evrimcilerin Asýl Açýklamasý Gereken Konular

Evrimciler, teorilerinin temel açmazlarýna açýklama getiremedikleri için, hile ve kurnazlýk yolunu seçip canlýlarda yaratýlmýþ olan birbirinden farklý, kompleks biyolojik süreçler arasýnda zorlama evrimsel baðlantýlar kurmaya çalýþýrlar. Oysa bu çabalarýn evrimi ispatlama açýsýndan hiçbir deðeri yoktur. Çünkü, herkesin bildiði gibi evrim teorisi, cansýz maddelerden tesadüfler sonucunda canlý bir hücrenin ortaya çýktýðýný iddia etmektedir.

O halde bir kimsenin "evrim ispatlandý" diye ortaya çýkabilmesi için öncelikle o ilk canlý hücrenin nasýl kendi kendine, tesadüflerle, cansýz doðada ortaya çýktýðýný açýklamýþ olmasý gereklidir. Ya da en azýndan o hücrenin herhangi bir organelinin veya hiç olmazsa o organeldeki protein moleküllerinden tek bir tanesinin nasýl olup da tesadüfler sonucunda, cansýz doðada, doðru sayýda ve çeþitteki amino asitlerin doðru sýralamada ve doðru üç boyutlu biçimde ortaya çýktýðýný izah etmesi gerekir. Fakat bunun evrimciler açýsýndan makul ve mantýklý bir izahý yoktur, çünkü böyle bir olayýn gerçekleþmesi imkansýzdýr.

Matematiksel olarak, canlý hücresinde görev yapan 500 aminoasitlik bir protein molekülünün rastlantýlarla ortaya çýkma ihtimali 10 üzeri 950'de 1 ihtimaldir. Bunun da matematiksel anlamý "0" ihtimal demektir.

Yani canlýnýn tek bir hücresinin içindeki tek bir protein molekülünün bile cansýz doðada rastlantýlar sonucunda meydana gelebilmesi imkansýzdýr.

Ýþte sözde moleküler evrimi ispatlamaya çalýþan bir evrimcinin ilk önce bu açmazlar hakkýnda bir açýklama getirmesi gerekir. Yoksa evrim çaðrýþtýran baþlýklar atmak, evrimin iddialarýný ispatlamak deðil, hiçbir ispatý ve kanýtý olmayan evrimi her zamanki klasik propaganda ve psikolojik savaþ yöntemleriyle ayakta tutmaya çabalamak anlamýna gelir.

Evrimcilerin Darwin'e Ýtibar Kazandýrma Çabalarý Kendilerini Küçük Düþürmektedir

Evrim teorisi Darwin'e endeksli olduðundan evrim taraftarlarý Darwin ve Darwinizm kavramlarýný gündemde tutabilmek uðruna belli kliþeleri sürekli tekrarlamaya özen gösterirler. Darwin'in tezlerine atýfta bulunarak sözde yeni bulgularýn Darwin'i doðruladýðý sloganýný sürekli dile getirirler.

Evrime ve Darwinizm'e olan sadakatlerini bu þekilde tazelerler.

Ayný durum söz konusu makale için de geçerlidir. Makalede hayatýn kompleks yapýsýnýn sözde Darwin'in tezlerine uygun olarak ortaya çýktýðýnýn ispatlandýðý sýk sýk tekrar edilmektedir.

Çünkü ne de olsa evrim teorisi Darwin'in adý ve iddialarý üzerine kuruludur, bu nedenle Darwin'in itibarý zorla da olsa ayakta tutulmalýdýr.

Oysa tezlerinin her biri bilim dünyasý için birer utanç kaynaðý olan Darwin'in hiçbir konuda itibarýnýn olamayacaðý çok açýktýr.

Darwin, ne genetikten, ne moleküler biyolojiden ne de hücre biyolojisinden haberi olan, hücreyi içi su dolu bir baloncuk sanan, bugünkü ilkokul düzeyinden dahi çok daha düþük bir bilim ve kültür düzeyine sahip olan amatör bir doða gezginiydi.

Ceylanlarýn daha yüksek dallardaki yapraklarý yiyebilmek için boyunlarýný uzata uzata zürafalara dönüþtüklerine, bozulmuþ etlerin sinek ürettiklerine inanýlan bir dönemin koyu cehaletini yaþýyordu.

Yaþam boyu kazanýlan özelliklerin sonraki nesillere aktarýlmasý ve bu yolla zaman içinde yeni türlerin ortaya çýkmasý gibi bilim dýþý evrimci senaryolarýný da bu cehalet ve bilimsel yoksunluk içinde uydurmuþtu.

Darwin'in bu uydurmalarýný 21. yüzyýlda hala savunmaya kalkýþan bazý Darwinist bilim adamlarý ve yayýn organlarý da 19. yüzyýlýn ilkel bilim düzeyi, cehaleti ve baðnazlýðýný temsil eden Darwin'in durumuna düþmekten þiddetle sakýnmalý ve tüm canlýlarý Allah'ýn mükemmel yapýlara sahip olarak yarattýðý gerçeðini kabul etmelidirler.

Bu, Allah'ýn yaratmasýdýr. Þu halde, O'nun dýþýnda olanlarýn yarattýklarýný Bana gösterin. Hayýr, zulmedenler, açýkça bir sapýklýk içindedirler. (Lokman Suresi, 11)

Harun Yahya

16/6/2006 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Vatan Gazetesinden, Hayali Evrimin Sözde Deliline Destek

Vatan gazetesinde 7 Nisan 2006 tarihli Nature dergisinden derlenen, "Dünyayý Karýþtýran Fosil" baþlýklý bir yazý yayýnlandý. Yazýda Kanada'nýn Kutup bölgelerinde bulunan bir fosilin sözde "Sudan karaya uzanan yaþam zincirinin kayýp halkasý" olduðu iddia ediliyordu.

Bu haberin, bilimsel birçok gerçek gözardý edilerek, sadece klasik bir "evrim propagandasý" yapmak amacýyla hazýrlanmýþ olduðu açýktýr. Evrimci fosil bilimciler, daha önce binlerce kez yaptýklarý gibi bu sefer de ellerine geçen bazý kemik parçalarýndan yola çýkarak, tamamen hayali ve ayný zamanda bilimsel temeli olmayan yorumlar yapmakta ve bu da kamuoyuna "Evrim adýna önemli bir buluþ" gibi gösterilmeye çalýþýlmaktadýr.

Yaþayan fosil Coelacanth evrimcilerin iddialarýný çürütüyor

Yazýda "sýð sularýn büyük balýðý" anlamýna gelen Tiktaalik rosea adlý fosilin, "yüzgeçli balýklarýn kara hayvanlarýna sözde dönüþümünü gösteren ilk ve tek kanýtý" olduðu iddia edilmektedir. Bu, evrimciler tarafýndan daha önce de denenmiþ bir taktiktir. Yakýn bir tarihe kadar evrimciler yine ayný kesin ifadelerle Coelacanth fosilini sudan karaya geçiþ iddialarýnýn en önemli delili olarak sunmuþlardý. 1938 yýlýna kadar birçok evrimci zoolog bu canlýnýn, gövdesindeki iki adet çiftli yüzgeçten yola çýkarak deniz tabanýnda yürüdüðünü ve Coelacanth'ýn deniz ve kara hayvanlarý arasýnda bir geçiþ formu olduðunu varsayýyordu. Evrimciler bu iddialarýna dayanak olarak ellerinde bulunan Coelacanth fosillerinin yüzgeçlerindeki yoruma açýk kemikli yapýlarý gösteriyorlardý. Ancak 1938 yýlýnda balýðýn canlý örneðinin günümüz sularýnda bulunmasý bu ara tür iddiasýný tamamen çürüttü. Sonraki yýllarda 200'den fazla Coelacanth yakalandý ve bu canlýnýn son derece kompleks özelliklere sahip bir dip balýðý olduðu anlaþýldý.

Þu anda evrimcilerin en önemli ara form olduðunu öne sürdükleri fosil Tiktaalik rosea da, evrimci propaganda yöntemlerine maruz kalmýþtýr. Fosil, ara form olduðuna dair hiçbir bilimsel delil göstermemesine raðmen, yalnýzca yoruma dayalý olarak denizden karaya doðru gerçekleþtiði iddia edilen deðiþimin en önemli evrimsel bulgusu olarak lanse edilmeye çalýþýlmaktadýr. Bu konuda evrimcilerin en büyük dayanaklarý, canlýnýn kafasýnýn timsaha olan benzerliðidir. Oysa canlýlarýn birbirlerine benzer özellikler taþýyabildikleri ancak bunun hiçbir zaman genetik ve anatomik açýdan evrimin iddialarýna bir delil oluþturmadýðý, bugün modern bilimin ispatladýðý ve evrimcilerin bir kýsmýnýn da kabul ettiði açýk bir gerçektir. Nitekim, söz konusu fosili kamuoyuna ilk duyuran Nature dergisi de söz konusu fosil ile ilgili olarak yapýlan yorumlar sýrasýnda þu sözlere yer vermiþtir:

"'Kayýp halkalar' kavramý, güçlü bir hayal gücü anlayýþýdýr." (Erik Ahlberg and Jennifer A. Clack, �Palaeontology: A firm step from water to land,� Nature 440, 747-749, 6 Nisan 2006)

Darwinistler açýkça, Tiktaalik rosea fosili üzerinde de, söz konusu hayal güçlerini kullanmýþlardýr.

Sudan karaya geçiþ yanýlgýsý

Yazýda, bulunan fosilin yarý balýk yarý kara canlýsý özelliklere sahip olduðu iddia edilmekte, soyu tükenmiþ bu canlýnýn "hem yüzgeç hem ayak görevi gören dört uzva sahip timsaha benzeyen bir omurgalý" olduðu ileri sürülmektedir.

Bu iddianýn geçersizliðini anlamak için sudan karaya geçiþ masalýný imkansýz kýlan nedenleri incelemek yeterlidir.

Tetrapod'lar, karada yaþayan omurgalý canlýlarýn geneline verilen isimdir. Bu sýnýflama içinde amfibiler, sürüngenler ve memeliler yer alýr. Evrim teorisinin tetrapodlarýn kökeni hakkýndaki varsayýmý ise, bu canlýlarýn suda yaþamakta olan balýklardan evrimleþtiði yönündedir. Oysa bu iddia, hem fizyolojik ve anatomik yönlerden çeliþkilidir, hem de fosil kayýtlarý yönünden temelsizdir.

Bir balýðýn karada yaþamaya uygun hale gelmesi için, solunum sistemi, boþaltým mekanizmasý, iskelet yapýsý, böbrek gibi farklý yönlerden çok büyük deðiþimler geçirmesi gerekir. Solungaçlar akciðere dönüþmeli, yüzgeçler vücut aðýrlýðýný taþýyacak biçimde ayak özelliði kazanmalý, vücut artýklarýný arýtmak için böbrekler oluþmalý, deri sývý kaybetmeyi engelleyici bir yapý kazanmalýdýr. Tüm bu deðiþimler gerçekleþmediði sürece, balýk karaya çýktýðýnda en fazla birkaç dakika yaþayacaktýr. Çünkü bütün bu deðiþimlerin balýkta ayný anda oluþmasý gerekmektedir. Oysa böyle bir deðiþimin mümkün olmadýðý açýktýr.

Görüldüðü gibi, yazýda objektif bulgular yerine hiçbir bilimsel dayanaðý olmayan muðlak ifadelere yer verilerek evrim propagandasý yapýlmaktadýr. Örneðin, "balýklar yavaþ yavaþ karada yaþama becerisi kazandý. Ýklim ve coðrafi þartlara göre deðiþtiler, yeni yetenek ve organlar geliþtirdiler", kurgusu tamamen bilimsellikten uzak, hayali evrimci senaryolardýr.

Bu tür yorumlar "Lamarckist mantýklar" taþýmaktadýr. Çünkü yorumun temelinde "kullanýlan organýn geliþmesi" ve bunun sonraki nesillere aktarýlmasý kavramlarý vardýr. Lamarck'ýn bir asýr önce bilimin dýþýna itilmiþ olan teorisi, görünen odur ki, hala evrimci biyologlarýn bilinçaltlarýnda büyük bir etkiye sahiptir.

Nitekim yazýnýn derlendiði Nature dergisinde fosilin yüzgeçlerinin kara canlýsý özelliði taþýdýðý iddiasýna hiçbir bilimsel açýklama getirilememekte ve "canlýnýn kemikli bir kabuðu ve yüzgeçleri var ama ön yüzgeçleri eklemli uzuvlara dönüþme aþamasýnda... baþýnýn üstünde küçük solungaça benzer yarýklar bir kulaða dönüþme aþamasýnda"  þeklinde senaryolar güya bilimsel dayanak gibi yansýtýlmaktadýr. Oysa solungaçlarýn nasýl olup da kulak gibi tamamen farklý organlara dönüþeceði, bu arada solungaçlarýný kaybeden canlýnýn nasýl olup da boðulmadan hayatta kalacaðý konusunda en ufak bir açýklama getirilmemektedir. Kaldý ki, ifadede, dikkat edilirse canlýnýn güya önceden solungaçlara sahip olduðu iddiasý, "solungaça benzer yarýklar" gibi hiçbir dayanaðý olmayan hayali benzetmelerle desteklenmeye çalýþýlmaktadýr.

Ancak ortada geliþmekte olan bir solungaç kalýntýsý yoktur. Söz konusu canlýnýn yumuþak doku örnekleri fosil kalýntýlarýnda kalmamýþtýr. Kalan kemik parçalarýndan da böyle bir çýkarým yapýlamaz. Yýllarca propaganda malzemesi yapýlan Coelacanth, evrimcilerin fosiller üzerindeki bu gibi taraflý yorumlarýnýn bir sonucudur. Bu balýðýn ara form olmadýðý ancak canlý örneði bulunduktan sonra evrimciler tarafýndan kabul görmüþtür. Nitekim, bazý evrimci bilimadamlarý da bulunan bu gibi kemik parçalarýnýn evrimci meslektaþlarýnca çoðu zaman yanlýþ yorumlandýklarýný belirtmiþlerdir. Örneðin, dünyaca ünlü fosil bilimcilerden evrimci Richard Leakey ve bilim yazarý evrimci Roger Lewin, yetersiz fosil parçalarýndan kesin bir sonuç elde edilemeyeceðini þöyle açýklamýþlardýr.

"... Fosil buluntularý çok yetersiz olduðundan farklý yorumlar yapabilmek için zemin çok müsaittir. Sorunu daha da güçleþtiren bir unsur da her hayvan türünde bir miktar doðal görünüm farklýlýðýnýn bulunmasýdýr. Canlý bir örnek olarak çevremizdeki hemcinslerimize bakmanýz yeterlidir. Eðer soyu tükenmiþ canlýlarda bu tür deðiþkenlik büyük idiyse, geride býraktýklarý kemiklerdeki fark öylesine büyük olabilir ki bilimadamlarý gerçekte ortada tek bir tür varken, birkaç deðiþik tür olduðunu düþünerek yanýlgýya düþebilirler... Bu yüzden eðer altý araþtýrmacýdan, fosilleri uygun gördükleri þekilde sýnýflandýrmalarýný istesek her birinin seçiminin deðiþik olma ihtimali bizi þaþýrtmamalýdýr. Kuþkusuz bazý kiþiler, belli bir fosil parçasýnýn hangi gruba dahil edileceði konusunda anlaþamayacaklardýr." (Richard Leakey � Roger Lewin "Göl Ýnsanlarý � Evrim Sürecinden Bir Kesit), Tübitak, 2'inci Basým, Ankara, S.36)

Fosiller dünyadaki canlý türlerinin hiçbir zaman deðiþmediðini ve birbirine dönüþmediðini ispatlamýþtýr. 150 yýldan beri süren kazýlarla yüzde 99�u açýða çýkarýlmýþ olan fosil kayýtlarý canlý türlerinin yüz milyonlarca yýldýr en küçük bir deðiþiklik geçirmediðini belgelemiþtir. Bugüne kadar bilim adamlarýnýn kataloglandýrdýklarý 250.000 türe ait tam 100 milyon fosil içinde (New Scientist, 15 Ocak 1981, s. 129) evrimi destekleyebilecek bir tek tane bile ara fosil örneð bulunmamaktadýr.

Robert L. Carroll, bu gerçeði, "erken amfibilerle balýklar arasýnda ara form fosillerine sahip deðiliz" diyerek istemeden de olsa ifade etmektedir. (R. L. Carrol, Vertebrate Paleonthology and Evolution, W. H. Freeman and Co., New York, 1988, s. 4)

Sonuç

Vatan gazetesinde yayýnlanan söz konusu fosilin evrim teorisine hiçbir destek saðlamadýðý ortadadýr. Bu gibi fosil bulgularýnýn Darwinist medya tarafýndan önemli bir evrim kanýtý gibi sunulmasý ve sözde kayýp halka olarak lanse edilmesi, sadece felsefi önyargýlardan kaynaklanmaktadýr. Vatan gazetesine, hiçbir bilimselliði olmayan Darwinizm'i ayakta tutabilmek uðruna böyle yanýltýcý bilgiler vermemesini tavsiye ediyoruz.

Fosil bulgularý, yaþayan fosil örnekleri ile Yaratýlýþ Gerçeðinin tüm yeryüzünde sergilenmekte olduðunu göstermiþtir. Modern bilim, tüm canlýlarý Allah'ýn yarattýðýný ortaya koymaktadýr. Bu gerçek Kuran'da þöyle bildirilir:

"... Haberiniz olsun, yaratmak da emir de (yalnýzca) O'nundur. Alemlerin Rabbi olan Allah ne Yücedir." (A'raf Suresi, 54)

16/6/2006 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Türker Alkan’ýn “yaþayan fosiller” hakkýndaki yanlýþý

Radikal gazetesi köþe yazarý Türker Alkan, 4 Haziran 2006 tarihli yazýsýnda yaþayan fosilleri konu etti. Alkan, milyonlarca yýllýk yaþayan fosil örneklerini etkileyici bulduðunu belirtmekle beraber, bunlarýn evrim teorisinin geçersizliði açýsýndan ortaya koyduklarý sonuç hakkýnda þüpheli olduðunu dile getiriyordu. Alkan, milyonlarca yýldýr hiç deðiþmeden kalan hayvan ve bitki fosillerinin, evrim kuramýnýn geçersizliðini kanýtlamak için yetersiz olduðunu öne sürüyor, “Bazý canlýlarýn hiç evrim geçirmemiþ olmasý, diðer canlýlarýn da evrimleþmediði anlamýna gelmez, deðil mi?” diye soruyordu.

Biz hemen cevap verelim. Yaþayan fosiller, Darwinizm’in geçersizliðini kanýtlamak için yeterlidir. Çünkü yaþayan fosiller, fosil kaydýna, en temel karakteristiklerinden biri olan duraðanlýk özelliðini kazandýrýrlar. Duraðanlýk, Darwin’in deðiþim tezinin anti-tezidir. Bu karakteristik, yaþamýn doða tarihinin daha ilk safhalardan baþlayarak kendini belli eder ve günümüze kadar izlenebilirdir. Günümüz biyolojik çeþitliliðinin en temel dizaynlarý, kordalýlar, halkalýlar, eklembacaklýlar gibi temel gruplar, ilk ortaya çýktýklarýndan beri ayný kalmýþlardýr. Bir baþka deyiþle, duraðanlýk, sadece belli birkaç canlý türünü deðil, tüm canlýlýðý kapsayan bir olgudur. Buna göre 1) Duraðanlýk fosil kayýtlarýnýn genelini kapsadýðý ve 2) bu olgu, tam anlamýyla anti-Darwinist bir gerçeklik ortaya koyduðu için, diyoruz ki, “yaþayan fosiller”, Darwinizm’in geçersizliðini kanýtlar.

Þunu da hemen belirtelim. Biz bunu, Türker Alkan’ýn evrimci görüþlerine sadece karþý çýkmýþ olmak için belirtmiyoruz. Bunu belirtmemizin sebebi, duraðanlýðýn, paleontolojinin temel bir gerçeði olmasý ve evrimci paleontologlarýn dahi bunun Darwinizm’le olan çeliþkisini açýkça itiraf etmeleridir. Örneðin Harvard Üniversitesi Jeoloji bölümünden evrimci Peter G. Williamson söz konusu paleontologlardan biridir. Williamson, Nature dergisindeki yazýsýnda þunlarý yazmýþtýr:

“Temel problem morfolojik (yapýsal) duraðanlýktýr. Bir teori, ancak teorisyenlerin tahminleri kadar iyidir. Ve evrimsel sürece ayrýntýlý bir açýklama getirme iddiasýndaki geleneksel neo-Darwinizm, þu anda fosil kayýtlarýnýn en çarpýcý gerçeklerinden biri olarak tanýmlanan Dünya’nýn her yanýna yayýlmýþ uzun süreli morfolojik duraðanlýðý tahmin etme konusunda baþarýsýzlýða düþmüþtür.” 1

Þimdi biz Sayýn Alkan’a soruyoruz. Kendisi yaþayan fosillerin evrim teorisinin geçersizliðini kanýtlamayacaðýný iddia ediyordu. Oysa fosil kayýtlarý alanýnda uzman bir bilim adamý, evrim yanlýsý olmasýna raðmen, hakemli bir bilim dergisinde yayýmladýðý makalede bunun tam aksini ortaya koymuþtur. Acaba kendisi, konu hakkýnda eksik bilgilendiðini ve yanýldýðýný; duraðanlýk olgusunun Darwinizm’i geçersiz kýlmak için yeçterli olduðu gerçeðini kabul edecek midir? Yoksa bilimsel bir yayýnda en açýk bir þekilde dile getirilmiþ bu gerçeðe gözlerini yumacak, evrime olan dogmatik inancýný sürdürecek midir?

Biz Sayýn Alkan’ýn birincisine göre davranacaðýný ümit ediyor, duraðanlýk olgusunun Darwinizm’i çürüten daha baþka örnekleri için www.yaþayanfosiller.com sitesini ziyaret etmesini tavsiye ediyoruz.

(Harun Yahya)

16/6/2006 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Tiktaalik roseae üzerinde oynanan kayýp halka oyunu

Darwinist yayýn kuruluþlarý, geçtiðimiz günlerde Nature 1,2,3 dergisinde tanýmlanan bir fosili kayýp halka olarak tanýtmak için yeni bir propaganda furyasý baþlatmýþ durumda. Sözkonusu fosil, 2004 yýlýnda paleontologlar Neil Shubin ve Edward Daeschler tarafýndan Kanada'nýn kutup bölgesinde bulunan bir balýk fosili. Tiktaalik roseae olarak isimlendirilen fosilin yaþý yaklaþýk 385 milyon yýl olarak tahmin ediliyor. Sudan karaya geçiþ masallarýna aday arayýþýndaki evrimciler, fosilin sahip olduðu "mozaik" özellikleri çarpýtarak bunun bir geçiþ formu olduðu propagandasýný yapýyorlar. 

Ancak sudan karaya geçiþ iddiasý, kara hayvanlarý ve balýklar arasýndaki fizyolojik uçurumlarýn, evrim teorisinin hayali mekanizmalarýyla kesinlikle aþýlamaz oluþu sebebiyle bir hayalden ibarettir. Evrim teorisine körükörüne baðlýlýktan ötürü savunulan ve hiçbir bilimsel kanýta dayanmayan bu masala son olarak Tiktaalik roseae'yi dahil etme çabalarý da önyargýlý ve zorlama yorumlara dayanmaktadýr. Aþaðýda, Darwinist medyanýn Tiktaalik roseae propagandasýnda gizlediði gerçekler ortaya konmaktadýr.

Evrim delili olmayan bir mozaik canlý: Tiktaalik roseae

Tiktaalik roseae'nin fosilleri iyi korunmuþ üç örneðe dayanýyor. Boyu yaklaþýk 3 metreyi bulan canlý, bazý mozaik özellikler sergiliyor. (Mozaik canlýlar, farklý canlý gruplarýna ait özellikleri barýndýran canlýlardýr.) Bir balýkta olduðu gibi yüzgeç ve pullara sahip. Yassý yapýdaki kafatasý, hareketli boynu ve nispeten güçlü yapýdaki kaburga yapýsý ise kara canlýlarýnda görülen özellikler. Ýsmi yerel Inuktikuk dilinde "iri, sýð-su balýðý" anlamýna gelen canlýnýn göðüs yüzgeçlerinde kemikler de var. Evrimciler canlýnýn mozaik özelliklerini kendilerine göre çarpýtýyor ve bunun balýklar ve kara canlýlarý arasýnda bir geçiþ formu olduðunu öne sürüyorlar.

Halbuki mozaik canlýlar, evrim teorisinin gerektirdiði ara formlar olmaktan tamamen uzaktýrlar. Örneðin günümüzde Avustralya'da yaþayan Platypus, memeli, sürüngen ve kuþ özelliklerini ayný anda üzerinde taþýyan bir mozaik canlýdýr ve evrim teorisi için hiçbir yönden delil olarak gösterilemez. Evrimcilerin, iddialarýný desteklemek için bulmalarý gereken canlýlar "ara formlardýr", mozaik canlýlar deðildir. Ara formlar, eksik, yarým, iþlevini tam göremeyen organlara sahip olan canlýlar olmalýdýr. Oysa mozaik canlýlarýn sahip olduklarý organlarýn her biri eksiksiz ve kusursuzdur. Yarý geliþmiþ organlarý yoktur, baþka canlýlardan evrimleþmiþ olabileceklerine kanýt gösterilebilecek fosil serilerinden yoksundurlar.

Evrim teorisi rastlantýsal mutasyonlara dayanan, yani tesadüfe dayalý bir sürecin yaþandýðýný varsaymaktadýr. Bu iddiaya göre yeryüzünü dolduran milyonlarca canlý türü, sayýsýz rastlantýsal mutasyonun isabet ettiði ve bu mutasyonlar sonucunda sakat kalmýþ, anormal yapýlar geliþtirmiþ çok sayýda ara-form canlýsýndan evrimleþmiþ olmalýdýr ve bunlarýn fosillerinin bulunmasý gerekmektedir. Bir diðer deyiþle fosil kayýtlarý, ucube olarak tabir edilebilecek canlýlarýn kalýntýlarýyla dolup taþýyor olmalýdýr. Ancak bunun böyle olmadýðý bilinmektedir. Türler ortaya çýktýklarý zaman, belirleyici özellikleri tam geliþmiþ olarak ve aniden ortaya çýkmakta, bunlar arasýnda ucube yaratýklarýn oluþturduðu hiçbir seri bulunmamaktadýr. Oxford Üniversitesi Zoolojik Kolleksiyonlar Yöneticisi Tom Kemp, Fossils and Evolution (Fosiller ve Evrim) isimli 1999 basýmý kitabýnda bu durumu þöyle kabul eder:

Yeni canlý kategorileri hemen hemen tüm durumlarda fosil tabakalarýnda belirleyici karakteristikleri zaten mevcut olarak ve bilinen atasal gruplarý olmaksýzýn çýkar.(TS Kemp [Curator of Zoological Collections], Fossils and Evolution, Oxford University, Oxford Uni Press, s.246, 1999 )

Evrimcilerin gizlediði genel tablo

Evrimciler, fosillerin evrimi desteklediði gibi bir izlenim oluþturmaya çalýþmaktadýrlar. Oysa kayýp halka kavramý sadece evrim teorisinin ihtiyaçlarý doðrultusunda uydurulmuþtur ve bunun gerçekte fosil kayýtlarýnda hiçbir karþýlýðý bulunmamaktadýr. Türleri birbirine baðladýðý iddia edilen halkalarýn fosillerinin kayýp olmasý, Darwin'den beri bilinen bir gerçektir. Paleontologlarca Darwin sonrasý dönemde yürütülen kazý çalýþmalarý da evrim teorisine bir açmaz oluþturan bu durumu gidermemiþ, tam aksine canlý gruplarý arasýnda kayýp halkalarýn yokluðunu daha da pekiþtirmiþtir.

Rethinking Anthropology isimli kitabýn yazarý E. R. Leach, Nature dergisindeki bir yazýsýnda þunlarý yazmýþtýr:

Fosil kayýtlarýndaki eksik halkalar Darwin'i endiþelendiriyordu. Bunlarýn gelecekte bulunacaðýndan emindi, ancak bu kayýp halkalar hala eksik ve eksik olarak kalmaya devam edecekler gibi görünüyor." (E.R. Leach; Nature, 293:19, 1981 )

Bir dönemin en önde gelen paleontologlarýndan A. S. Romer ise ayný konuda þunlarý söylemiþtir:

"Baðlantýlar, tam da [türler arasýnda geçiþ gösterebilmek için] onlara en hararetli bir þekilde ihtiyaç duyduðumuz noktalarda bile kayýptýrlar ve birçok baðlantýnýn kayýp olmayý sürdürmesi kuvvetle muhtemeldir". (A.S. Romer, chapter in Genetics, Paleontology and Evolution (1963), p. 114.)

Oklahoma Üniversitesi Jeoloji ve Jeofizik Bölümü'nden David B. Kitts de evrimin gerektirdiði ara formlarýn yokluðunu þu sözlerle itiraf eder:

"Evrim türler arasýnda ara geçiþ formlarý gerektirir ancak paleontoloji bunlarý saðlamamýþtýr." (David B. Kitts (School of Geology and Geophysics, University of Oklahoma), "Paleontology and Evolutionary Theory," Evolution, Vol. 28, September 1974, sf. 467)

Fosil kayýtlarýnýn ortaya koyduðu tablo, yaratýlýþla tam uyumludur. Fosil kayýtlarý canlýlarýn aniden ortaya çýktýðýný, deðiþmeden uzun süreler boyunca varlýklarýný sürdürdüklerini ortaya koymaktadýr. Bu gerçekler, Amerikalý paleontolog R. Wesson'ýn, 1991'de yayýnlanan Beyond Natural Selection adlý kitabýnda evrimin fosil çýkmazýyla ilgili yorumlarýnda açýkça görülebilmektedir:

"Ne var ki, fosil kayýtlarýndaki boþluklar gerçektir. Herhangi bir (evrimsel) soyoluþumunu gösterecek kayýtlarýn yokluðu, son derece olgusaldýr. Türler genellikle çok uzun zaman dilimleri boyunca sabit kalýrlar. Türler ve özellikle cinsler hiç bir zaman yeni bir türe ya da cinse doðru evrim göstermezler. Bunun yerine, bir tür ya da cinsin bir diðeriyle yer deðiþtirdiði gözlenir. Deðiþim ise çoðunlukla anidir." (R. Wesson, Beyond Natural Selection, MIT Press, Cambridge, MA, 1991, s. 45 )

Günümüzde ele geçirilmiþ olan fosil türün sayýsý 250.000'i aþkýndýr. Ve bunlar arasýnda araformlardan eser bulunmamaktadýr. Evrimciler ise bu önemli gerçeði yok sayýp kayýp halka propagandasýna giriþmekle son derece akýl ve bilim dýþý bir davranýþ sergilemektedirler.

Ýskelet Kalýntýlarýndan Biyoloji Çýkarsama Yanýlgýsý

Omurgalýlarýn bedenleri fosilleþtiði zaman, geriye çoðunlukla kemikleri dýþýnda kalýntý býrakmazlar. Kemikler ise bir omurgalýnýn biyolojisinin çok kýsýtlý bir bölümünü, ancak %1 kadarý hakkýnda izler býrakýr. Evrimciler, canlýnýn fosil üzerindeki izlerini yorumlamaya baþladýklarýnda, canlýnýn biyolojisine dair verilerin çoðu yok olmuþ durumdadýr. Canlýnýn yumuþak biyolojisi hakkýnda neredeyse hiçbir bilgiye sahip olmayan evrimciler, bu bilgisizliklerini önceden bir dogma olarak benimsedikleri evrim teorisine göre "doldururlar".

Evrimcilerin sadece kemiklere bakarak balýðýn biyolojisi hakkýnda ortaya koyduklarý ara form iddialarý gerçekte belirsiz spekülasyonlar olmaktan öteye gidemez. Moleküler biyolog Michael Denton, Evrim: Kriz içinde bir teori baþlýklý kitabýnda bu konuyu þöyle belirtir:

".. soyu tükenmiþ gruplarýn yumuþak biyolojileri herhangi bir kesinlik derecesinde asla bilinemez, o halde en ikna edici ara geçiþ formunun durumu bile, belirsiz olmak durumundadýr ." (Michael Denton, "Evolution: A Theory in Crisis", Burnett Books: London, 1985, p180 )

Evrimciler için en ikna edici görünen ara geçiþ formlarý dahi kendileri için sonradan büyük bir aldanýþa dönüþebilmektedir. Bunun güzel bir örneði, Coelacanth olayýdýr.

Sansasyonel haberler, evrimcilerin Coelacanth olayýndan ders almadýðýný göstermektedir

Coelacanth, evrimcilerin bir zamanlar -aynen Tiktaalik roseae isimli son fosilde olduðu gibi- sudan karaya geçiþteki kayýp halka yakýþtýrmasýný yaptýðý bir balýktýr. Evrimciler, bir zamanlar soyu tükenmiþ zannedilen Coelacanth balýðýnýn 400 milyon yýllýk fosillerini incelemiþ fosildeki izlerden bazý evrimci çýkarýmlar yapmýþlardýr. Örneðin balýðýn yüzgecindeki kemikli yapýlarýn canlýnýn denizin tabanýnda yürümesine yardýmcý olan ayaklar olduðunu, ayrýca balýðýn ilkel bir akciðere sahip olduðunu öne sürmüþlerdir. Burada önemli bir nokta vardýr: Tüm bu varsayýmlarý, Coelacanth'ýn yumuþak biyolojisi hakkýnda hiçbir bilgileri olmaksýzýn yapmýþlardýr.

Canlýnýn yumuþak dokusu hakkýnda bilgi olmaksýzýn evrimci hayaller üretmenin yanlýþlýðý ise 1938 yýlýnda yapýlan çok önemli bir bulgu sonrasýnda ortaya çýkmýþtýr. Coelacanth canlý ele geçirilmiþ, önceden zannedildiði gibi soyu tükenmiþ bir canlý olmadýðý ortaya çýkmýþtýr. Üstelik balýk sonraki yýllarda defalarca canlý olarak yakalanmýþtýr. Balýðýn hem anatomisini hem de doðal yaþam alanýndaki hareket þeklini hemen incelemeye alan evrimciler, balýða atfettikleri kayýp halka varsayýmlarýnda tümüyle yanýldýklarýný görmüþlerdir. Sýð sularda ve deniz tabanýnda sürünerek hareket ettiðini varsaydýklarý balýðýn aslýnda 180 metre gibi derinliklerde yaþayan bir dip balýðý olduðunu, yüzgeçlerini ise asla deniz tabanýna dokundurmadýðýný görmüþlerdir. Evrimleþmekte olan bir akciðer varsaydýklarý yapýnýn ise hava solumaya hiçbir þekilde katkýda bulunmayan bir yað kesesi olduðu gerçeðiyle karþýlaþmýþlardýr.

Bir zamanlar ara form olarak evrimcilere çok ikna edici görünen Coelacanth'ýn sýradan bir balýk türü olduðunun anlaþýlmasý, son fosille ilgili ara-form iddialarýnýn da aslýnda belirsizlikler ve spekülasyonlar üzerine kurulu olduðunu açýkça göstermektedir. Çünkü son ara-form iddiasý da soyu tükenmiþ bir türün fosilleþmiþ kalýntýlarýndan yola çýkýlarak yumuþak biyolojisine dair yapýlan hayali yorumlamalara dayanmaktadýr. Kýsacasý medyada estirilen furya, bilimsel olarak belirsiz olan verilerin evrimci hayaller doðrultusunda abartýlmasýndan baþka birþeye dayanmamaktadýr.

Evrimcilerin kayýp halka propagandasýnýn kendisi, iddialarý aleyhinde bir iþarettir

Evrimci medya, kayýp halka olarak lanse edilen bir bulgu sözkonusu olduðunda çok olaðanüstü bir keþif yapýlmýþ gibi bir hava uyandýrmaktadýr. Oysa bu, evrimin doðruluðu hakkýndaki iddialarýyla çeliþen bir tavýrdýr.

Eðer evrim teorisi doðru olsaydý, jeolojik katmanlar ara form fosilleriyle dolu olur, ara form fosillerinin sayýsý, yaþamýþ ve yaþamakta olan türlerin sayýsýndan çok daha fazla olurdu. Böylece kayýp halkalarýn bulunmasý o denli sýradan bir olay olurdu ki, bunlar haber deðeri dahi taþýmazdý.

Veya eðer evrim, evrimcilerin iddia ettiði gibi yerçekimi kadar iyi delillendirilmiþ bir olgu olsaydý, kayýp halka bulgularýný haber yapmak,  havaya atýlan bir taþýn yere düþtüðünü haber yapmak kadar saçma karþýlanmasý gereken bir davranýþ olurdu. Örneðin gazetelerde "bugün de havaya bir taþ attýk ve o da gerçekten yere düþtü" þeklinde bir haber görmeyi anlamsýz karþýlayacaðýmýz gibi, "Paleontologlar yeni bir kayýp halka buldular" gibi haberleri de anlamsýz karþýlardýk. Kýsacasý eðer evrim bir "gerçek" olsaydý, kayýp halka propagandasýna zaten ihtiyaç kalmazdý.

Tiktaalik roseae'nýn yerleþtirildiði evrim serileri sadece ön yargýya dayalýdýr

Bazý gazetelerde son fosilin Acanthostega ve Eusthenopteron fosilleri arasýnda bir ara geçiþ formu gibi yerleþtirildiði görülmektedir. Evrimciler bununla, sanki fosil kayýtlarý evrimsel geçiþleri destekliyormuþ da bunun delilleri gün geçtikçe daha da güçleniyormuþ gibi bir izlenim uyandýrmaya çalýþmaktadýrlar. Oysa bu seriler, sözkonusu canlýlarýn birbirlerinden evrimleþtiði iddiasýna kanýt oluþturmamaktadýr. Örneðin bir dizi tornavidanýn ebat açýsýndan dizilmesi bu tornavidalarýn birbirlerinden türediklerini göstermez.

Gerçekte Eusthenopteron'dan Tiktaalik roseae'ye veya Tiktaalik roseae'den Acanthostega'ya uzanan hiçbir evrimsel soy bilinmemektedir. Bu canlýlar milyonlarca yýllýk zaman ve derin farklýlýklara dayalý morfolojik uçurumlarla birbirlerinden ayrýlmaktadýr. Evrimciler Tiktaalik roseae'yi yerleþtirdikleri serilerle sadece kendi önyargýlarýný ortaya koymaktadýrlar. Ünlü bilim dergisi Nature'ýn editörü ve ayný zamanda bir paleontolog olan Henry Gee, "kayýp halka"larýn ve evrimsel serilerin önyargýlara göre kurgulandýðýný þu sözlerle itiraf eder: 

Yeni fosil bulgularý, bu önceden var olan hikayeye uydurulur. Sanki atalar-nesiller zinciri, bizim gerçekten düþünmemiz gereken bir amaçmýþ gibi biz bu yeni bulgulara 'kayýp halkalar' deriz; aslýnda gerçek farklýdýr: bunlar insan önyargýlarýyla uyumlu olmalarý için þekillendirilen, gerçeðin ardýndan oluþturulan, tamamen insan icadý olan þeylerdir. Her fosil, bir baþka fosille bilinebilir hiçbir baðý olmayan izole bir noktayý temsil eder ve bunlarýn tümü büyük bir boþluk denizinde yüzüp durmaktadýr. (Henry Gee, In Search Of Deep Time, Beyond the Fossil Record to a New Hýstory of Life, s. 32)

(Acanthostega ve Eusthenopteron'la ilgili evrimci iddialarýn geçersizliði hakkýnda bkz. http://www.darwinizminsonu.com/doga_tarihi_1_05.html)

Hayali ve dogmatik bir iddia: Sudan karaya geçiþ masalý

Evrim teorisi, canlýlardaki deðiþimin rastlantýsal mutasyonlarýn ortaya çýkardýðý farklýlýklardan faydalý olanlarýnýn seçilimine dayandýðýný öne sürmektedir. Ancak mutasyonlarýn canlýlarýn DNA'sýna yeni genetik bilgi ekleyerek onlarý evrimleþtirici hiçbir gücü olmadýðý iyi bilinen bir gerçektir. Mutasyonlar canlýlarýn DNA'sýndaki genetik bilgiyi tahrip eder, onlarý sakat veya ölü býrakan etkiler ortaya çýkarýr. Çünkü canlýlarýn DNA'sý olaðanüstü hassas bir dizilim sergilemektedir ve tesadüflere dayalý mutasyonlarýn bu dizilim üzerindeki etkisi ancak yýkýcý olabilmektedir. Örneðin elektronik bir aletin kullaným kýlavuzunun metninde yapýlacak rastlantýsal harf deðiþimleri onu bir romana dönüþtürmeyecek, klavuzdaki bilgiyi tahrip edecektir. Ayný þekilde mutasyonlarýn da bir balýðýn DNA'sýnda, ona aðýrlýðýný taþýyacak güçlü bir iskelet yapýsý kazandýrmasý, sýcaklýðýn düzenlenmesi ve suyun kullanýmý için (böbrek gibi son derece kompleks bir organý kapsayan) sistemlerin inþa edilmesi, solungaçlarýn akciðerlere dönüþmesi gibi senaryolar tümüyle imkansýzdýr.

Açýktýr ki eðer bir balýk, solunum sistemi, boþaltým mekanizmasý, iskelet yapýsý gibi farklý yönlerden çok hýzlý bir biçimde deðiþim geçirmez ise, kaçýnýlmaz olarak ölecektir. Öyle bir mutasyon zinciri olmalýdýr ki bu, balýða anýnda bir akciðer kazandýrmalý, yüzgeçlerini ayaklara dönüþtürmeli, ona bir böbrek eklemeli, derisini su tutacak bir yapýya sokmalýdýr. Canlýnýn yaþamý için böylesine önem arzeden sistemler ya kusursuzca aniden deðiþmelidir ya da hiç deðiþmemelidir. Tesadüflere dayalý ve amaçsýz bir süreç olarak savunulan evrimde ise böyle bir deðiþim kesinlikle imkansýzdýr. Akýlcý düþünen herkes, konuyla ilgili tek açýklamanýn, balýklarýn ve kara canlýlarýnýn ayrý ayrý yaratýldýðýný kabul etmekle mümkün olduðunu görebilecektir.

Kýsacasý "denizden karaya geçiþ" senaryosu tümüyle çýkmaz içindedir. Nitekim evrimci biyologlarýn bu konuda ortaya koyabildikleri tutarlý bir fosil kanýtý da yoktur. Evrimci paleontolog Barbara J. Stahl, Vertebrate History: Problems in Evolution (Omurgalý Tarihi: Evrimin Sorunlarý) adlý kitabýnda þöyle yazar:

"Bilinen balýk türlerinin hiçbiri, karada yaþayan dört ayaklýlarýn atasý olarak belirlenememektedir. Bu balýk türlerinin çoðu amfibiyenlerin ortaya çýkmasýndan sonra yaþamýþlardýr. Amfibiyenlerden önce gelen balýklarýn, dört ayaklýlarda bulunan eklem ve omurgalarýn herhangi birisini geliþtirdiklerine dair ise hiçbir delil yoktur." (Barbara J. Stahl. Vertebrate History: Problems in Evolution, Dover, 1985. s. 148)

Sonuç: Evrimciler Hitler'den kalma demode propaganda yöntemleriyle bir yere varamayacaklarýný görmelidirler

Yukarýda gösterildiði gibi kayýp halka düþüncesi, fosil kayýtlarýnda hiçbir karþýlýðý bulunmayan, sadece evrim teorisinin ihtiyaçlarý yüzünden kullanýlan bilimdýþý bir kavramdýr. Darwinist medyanýn bu kavrama böylesine hararetle sarýlmalarý, bunu sadece kendi ideolojilerini halk arasýnda yaygýnlaþtýrmak için baþvurduklarý bir yöntemdir. Evrimciler, tarihin en büyük bilim sahtekarlýðý olan teorilerini yaygýnlaþtýrmak için hiçbir bilimsel kanýt öne sürememektedirler. Bir zamanlar evrimin kanýtý olarak savunulan Coelacanth, Archaeopteryx ve at serileri gibi fosillerin birer birer gözden düþmesi karþýsýnda evrimcilerin yapabildiði tek þey, kayýp halka yalanýný sýk sýk ve yüksek sesle gündemde tutma çabasýndan ibarettir.

Bu çaba tam da, Nazi lider Adolf Hitler'in "Eðer bir yalaný yeteri kadar uzun süre ve yeteri kadar yüksek sesle tekrarlarsanýz, o artýk bir doðru haline dönüþebilir" diyerek tanýmladýðý propaganda yöntemidir.

Evrimciler, paleontoloji biliminin teorilerini çürüttüðünü kabullenmeli, bir yalandan ibaret olan kayýp halka masallarýný ýsrarla tekrarlamakla bu durumu deðiþtiremeyeceklerini görmelidirler.

21/5/2006 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Ara Tür Umudu Fos Çýktý

2003'te Endonezya'da kalýntýlarý bulunan Hobbit benzeri türün, yeni bir insansý olabileceði umudu suya düþtü. Flores Adalarý'nda bulunan 18 bin yýllýk kemikler, tüm dünyadan bilim adamlarýnýn ilgisini çekmiþ ve 'homo floresiensis' olarak adlandýrýlmýþtý.

Avustralya ve Endonezya'dan uzmanlar bunun 'homo erectus'tan evrimleþen bilinmeyen bir insan türü olduðunu söylemiþti. Kafatasý ve vücudu normalden çok ufak olan kalýntýnýn, bu yeni türe ait olup olmadýðý sorgulanýyordu.

Mikrosefali hastalýðý varmýþ

Araþtýrmalar, kalýntýlarýn sadece vücudun küçülmesine yol açan genetik rahatsýzlýðý olan bir 'homo sapiens'e ait olduðunu gösterdi. Primatolog Robert Martin önderliðindeki bir grup bilim adamýnýn dünkü Science dergisinde yayýmlanan makalesinde, 'Flores insaný'nýn yeni bir tür deðil, mikrosefali hastalýðýndan mustarip bir 'homo sapiens' olduðu belirtildi.
Martin, daha önce yapýlan araþtýrmalarda bu ihtimal üzerinde hiç durulmamasýnýn büyük bir eksiklik olduðunu belirtti.

(Radikal)

20/5/2006 | Kategori: evrim | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

Bir Evrim Masalý Daha Çöktü:EVRÝMCÝLER ÝNSAN ÝLE MAYMUN ARASINDAKÝ BÜYÜK GENETÝK FARKI ÝTÝRAF ETTÝ

 

                                          HARUN YAHYA

Uzun zamandýr evrimciler, "insanlar ve þempanzeler arasýnda sadece % 1'lik bir genetik farklýlýk vardýr" iddiasýyla evrim propagandasý yapýyorlardý. Ýnsan ve þempanze genleri arasýnda kesin bir karþýlaþtýrma yapýlmamýþ olmasýna raðmen, Darwinist ideoloji onlarý bu iki tür arasýnda çok küçük bir farklýlýk olduðunu varsaymaya yöneltiyordu.

Yapýlan yeni bir araþtýrma ise, evrimcilerin bu konudaki propagandalarýnýn -týpký diðerleri gibi- yanlýþ olduðunu gösteriyor. Araþtýrmada, evrimci yayýnlarda iddia edildiði gibi insanlar ve þempanzelerin genetik yapýsýnýn "99% benzer" olmadýðý ve genetik benzerliðin %95 ten öteye gitmediði belirtiliyor. CNN'in web sayfasýnda 25 Eylül 2002 tarihinde yayýnlanan "Humans, chimps more different than thought"(Ýnsanlar, þempanzeler düþünüldüðünden daha farklý)" baþlýklý yazýda bu araþtýrmanýn sonuçlarý þöyle haber veriliyor:

Yapýlan yeni genetik araþtýrmaya göre, insanlar ve þempanzeler arasýnda bir zamanlar inanýldýðýndan çok daha fazla farkýlýk var.

Biyologlar uzun bir süre þempanzelerin ve insanlarýn genlerinin %98.5 benzer olduðunu savundular. Ancak California Institute of Technology'den bir biyolog, bu hafta yayýnlanan çalýþmada, genleri karþýlaþtýrmak için kullanýlan yeni bir yöntemin insanlar ve maymunlarýn arasýndaki genetik benzerliðin yalnýzca %95 oranýnda olduðunu gösterdiðini açýkladý.

Araþtýrma, insan DNA zincirindeki 3 milyon baz çiftinden 780.000 tanesini þempanzelerinki ile karþýlaþtýran bir bilgisayar programýna dayanýyordu. Daha önceki araþtýrmacýlarýn bulduklarýndan daha fazla birbirine benzemeyen bölüm buldu ve DNA bazlarýnýn en az % 3.9 oranýnda farklý olduðu sonucuna varýldý

 

Darwinizm'e olan koyu baðlýlýðý ile tanýnan Ýngiliz bilim dergisi New Scientist de ayný konuyu 23 Eylül 2002 tarihli internet haberinde "Human-Chimp DNA Difference Trebled" (Ýnsan-Þempanze Genetik Farký Üç Katýna Çýktý" baþlýðýyla haber yaptý:

Ýnsan ve þempanze DNA'larý arasýnda yapýlan yeni karþýlaþtýrmalara göre, eskiden düþünüldüðünden daha eþsiziz. Uzun bir süre, en yakýn akrabalarýmýz ile genetik yapýmýzýn 98.5% benzeþtiði görüþü savunuldu. Þimdi bunun yanlýþ olduðu ortaya çýkýyor. Gerçekte, genetik yapýmýzýn %95'den daha az kýsmýný paylaþýyoruz , þempanzeler ile aramýzdaki farklýlýk düþünüldüðünden 3 kat daha fazla. (2)

Bu bulguyu ortaya çýkaran biyoloðun ulaþtýðý sonucu, evrim teorisine göre deðerlendirmeye devam ediyor, ancak aslýnda bunu yapmasý için bilimsel bir neden yok. Çünkü, evrim teorisini ne fosil kayýtlarý ne de genetik veya biyokimyasal veriler destekliyor. Aksine, kanýtlar dünyadaki deðiþik hayat formlarýnýn birdenbire, evrimsel atalarý olmadan ortaya çýktýðýný gösteriyor ve bunlarýn kompleks sistemleri bir "akýllý tasarým"ýn, yani yaratýlýþýn varlýðýný ispatlýyor.

 

Genetik Bilimi Evrime Meydan Okuyor

 

Gerçekte deðiþik türler arasýndaki benzerliklerden hiçbirisi evrimsel bir iliþkiyi göstermez. Farklý türlere ve sýnýflara ait canlýlarýn DNA ve kromozom analizleri sonucunda elde edilen bulgular karþýlaþtýrýldýðýnda, canlýlarýn DNA ve kromozomlarýndaki benzerliklerin ya da farklýlýklarýn, öne sürülen hiçbir evrimci mantýk ya da baðlantýyla uyuþmadýðý çok açýk bir biçimde ortaya çýkmaktadýr. Evrimci teze göre canlýlarýn kompleksliklerinde kademeli bir artýþ yaþanmýþ olmalý, buna paralel olarak da gen sayýlarýnýn kademeli olarak artmasý beklenmelidir. Fakat elde edilen veriler bu tezin tamamen hayal ürünü olduðunu göstermektedir.

Moleküler karþýlaþtýrmalarýn evrim teorisi lehinde deðil, aleyhinde sonuçlar verdiði, 1999 yýlýnda Science dergisinde yayýnlanan "Is It Time to Uproot the Tree of Life?" baþlýklý bir makalede de kabul edilmiþtir. Elizabeth Pennisi imzalý makalede, Darwinist biyologlarýn "evrim aðacýný" aydýnlatmak için yürüttükleri genetik analiz ve karþýlaþtýrmalarýn tam aksi yönde sonuç verdiði belirtilmiþ, "yeni verilerin evrimsel tabloyu kararttýðý" ifade edilmiþtir:

Bir yýl önce, bir düzineden fazla mikroorganizmanýn yeni dizinlenmiþ genomlarýný inceleyen biyologlar, bu bilgilerin yaþamýn erken zamanlarýnýn tarihi hakkýndaki kabul edilmiþ çizgileri destekleyeceðini ummuþlardý. Ama gördükleri þey onlarý þaþkýna düþürdü. O an mevcut olan genomlarýn karþýlaþtýrýlmasý, yaþamýn büyük gruplarýnýn nasýl ortaya çýktýðýna dair tabloyu aydýnlatmamakla kalmadý, onu daha da karýþýk hale getirdi. Ve þimdi, elde bulunan 8 yeni mikrobial dizilimle birlikte, durum daha da kafa karýþtýrýcý bir hal aldý...

Çoðu evrimci biyolog, yaþamýn baþlangýcýný üç temel alemde bulabileceklerini düþünüyorlardý... Tam DNA dizilimleri, baþka türlü genlerin karþýlaþtýrýlmasýnýn yolunu açtýðýnda, araþtýrmacýlar basitçe bu aðaca daha fazla detay ekleyeceklerini umuyorlardý. Ama "hiç bir þey gerçekten bu kadar daha uzak olamazdý" diyor Claire Fraser, Rockville Maryland'deki The Institute for Genomic Research'ün baþkaný. Aksine, (genetik) karþýlaþtýrmalar, hem rRNA aðacýyla hem de birbirleriyle çeliþki içinde bulunan pek çok farklý hayat aðacý versiyonu ortaya çýkardý. (3)

Ortak Tasarým

 

Peki insanlarýn DNA'larýnýn % 95 oranýnda da olsa þempanzelerinkine benzemesi ne anlama geliyor? Bu soruyu cevaplamak için, insan ile baþka canlýlar arasýnda yapýlan diðer bazý karþýlaþtýrmalara da bakmak gerekiyor.

Bu karþýlaþtýrmalardan biri, insan ile nematod filumuna baðlý solucanlar arasýnda yapýlmýþ ve % 75 benzerlik gibi ilginç bir sonuç ortaya çýkmýþtýr. (4) Öte yandan bazý proteinler üzerinde yapýlan analizler de, insaný çok daha farklý canlýlara yakýn gibi göstermektedir. Cambridge Üniversitesi'ndeki araþtýrmacýlarýn yaptýðý bir çalýþmada, kara canlýlarýnýn bazý proteinleri karþýlaþtýrýlmaktadýr. Hayret verici bir þekilde, yaklaþýk bütün örneklerde insan ve tavuk, birbirlerine en yakýn akraba olarak eþleþmiþlerdir. Bir sonraki en yakýn akraba ise timsahtýr. (5)

Tüm bu tablonun gösterdiði ise þu: Ýnsan ve diðer canlýlar arasýnda genetik benzerlikler var. Ama bu benzerlikler herhangi bir "evrim þemasý" ortaya çýkarmýyor.

Bu genetik benzerliklerin var olmasý ise, son derece doðal, hatta kaçýnýlmaz. Çünkü insan bedeni de diðer canlýlarla ayný malzemeden, ayný atomlardan oluþuyor. Ýnsanýn soluduðu hava, yediði besinler, içinde yaþadýðý iklim hayvanlarýnkiyle ayný. Dolayýsýyla insan da diðer canlýlarla benzer proteinlere ve bunlarýn genetik kodlarýna sahip. Ama bu, insanýn diðer canlýlarla ortak bir kökenden geldiði, onlardan evrimleþtiði gibi bir anlam taþýmýyor.

Nitekim, farklý canlýlar arasýnda yapýlan genetik karþýlaþtýrmalar, 150 yýllýk evrim aðacýný alaþaðý etmiþ durumda. Genetik bulgular, evrim teorisini reddiyor.

Peki bu durumda canlýlardaki benzer yapýlarýn bilimsel açýklamasý nasýl yapýlabilir? Bu sorunun cevabý, Darwin'in evrim teorisi bilim dünyasýna hakim olmadan önce verilmiþti. Canlýlardaki benzer organlarý ilk kez gündeme getiren Carl Linneaus ya da Richard Owen gibi bilim adamlarý, bu organlarý "ortak tasarým" örneði olarak görmüþlerdi. Yani benzer organlar veya benzer genler, ortak bir atadan tesadüfen evrimleþtikleri için deðil, belirli bir iþlevi görmek için bilinçli bir þekilde tasarlanmýþ olduklarý için benzerdir.

Modern bilimsel bulgular ise, benzer organlar için ortaya atýlan "ortak ata" iddiasýnýn tutarlý olmadýðýný ve yapýlabilecek yegane açýklamanýn söz konusu "ortak tasarým" açýklamasý olduðunu göstermektedir. Diðer bir ifadeyle, canlýlar ortak bir planla yaratýlmýþlardýr.

23/2/2006 | Kategori: evrim | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalýcý Baðlantý

<Önceki Yazýlar | Sonraki Yazýlar>